زندگی مشترک با عشق؟؟؟؟

با دلم خواستمت و پرستيدم                     ولي از گفتنش هميشه ترسيدم

به خيالم ديدي و مي فهميدي                  چون من رو خيلي قشنگ مي بوسيدي

حالا که روزگار با عواملش                          کار و چشم و آدما وخادمش

نمي خوان تا تو باشي کنار من                   تو هم ميگي تو نيستي يار من

من مي رم با عشق خود تنها مي شم       هر کي گفت سلام رفيق اونا مي شم

که شايد آتيش عشقو يه جوري                  زير خاکستر کنم با دو رويي

اما تو يادت باشه تا هميشه                        عشقت هيچ وقتي فراموش نمي شه

هر موقع فوت بکني رو خاکستر                  دل من تندي ميشه برات پرپر

دوستت دارم از راه دور                                حتي اگر برم تو گور